7° 
17 կմ/ժ 
Ծաղկադրունք
Ծաղկադրունքը գեղատեսիլ լեռնանցք է Վայոց ձորում՝ Քարկատարի լեռնաշղթայի հարավարևմտյան ճյուղավորություններում, որը գտնվում է Ռինդ գյուղից շուրջ 7 կմ հյուսիս։ Այն ոչ միայն բնական յուրահատուկ կամուրջ է, այլև կարևոր աշխարհագրական հանգույց տարածաշրջանի համար։
Թեև 2006 թվականին ՀՀ կառավարության պաշտոնական որոշմամբ լեռնանցքն ստացել է «Ծաղկադրունք» անվանումը, տեղաբնակների շրջանում այն առավել հայտնի է «Հաչա» անվամբ։ Տեղական բարբառում այս բառը բնութագրում է «երկճյուղ բացվածք» կամ «երկատվող կիրճ»։ Այս ժողովրդական անվանումը լիովին արտացոլում է տեղանքի ռելիեֆը. հենց Ծաղկադրունքի բարձունքից է լեռնազանգվածը ճյուղավորվում՝ սկիզբ տալով Քարկատարի երկու նշանավոր գագաթներին՝ Դրախտիսարին և Նարեին։
Բացի այդ, Ծաղկադրունքը հանդիսանում է կարևոր բնական ջրբաժան գիծ՝ իրարից զատելով Ընկուզաց ձորն ու Շրեշտի կիրճը։
Լեռնանցքն աչքի է ընկնում իր հարուստ բուսականությամբ և ընդգրկուն, համայնապատկերային տեսարաններով։ Հատկապես գարնան ամիսներին Ծաղկադրունքի լանջերը վերածվում են իսկական բնական շտեմարանի։ Ռինդի և հարակից գյուղերի բնակիչներն այստեղից հավաքում են զանազան դեղաբույսեր, վայրի ուտելի խոտաբույսեր և սնկի տեսակներ։
Մաքուր լեռնային օդը, կուսական բնությունն ու բացվող տեսարաններն այս վայրը դարձրել են նաև սիրված հանգստի գոտի։ Բնության այս անկյունն ավելի հյուրընկալ դարձնելու նպատակով՝ տեղացիներն այստեղ կառուցել են տաղավար, որտեղ անցորդներն ու բնության սիրահարները կարող են հանգստանալ, սնվել և վայելել լեռնային անդորրը։
Ռազմավարական և պատմական դերը
Պատմականորեն Ծաղկադրունքն ունեցել է տնտեսական և կապուղային մեծ նշանակություն։ Լեռնանցքի ցածրադիր և համեմատաբար դյուրանցանելի հատվածով է անցնում այն հինավուրց լեռնային ճանապարհը, որը Ռինդ գյուղը կապում է պատմական Սպիտակ վանքի և Վարդանես գյուղատեղիի հետ՝ շարունակելով ծառայել որպես կարևոր երթուղի արշավականների, հովիվների և գյուղատնտեսական աշխատանքներ իրականացնողների համար։